إضغط على الفعل في الأسفل لرؤية التصريف
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | قَارَ | يَقُورُ | يَقُورَ | يَقُرْ | يَقُورَنَّ | ||
| هِيَ | قَارَتْ | تَقُورُ | تَقُورَ | تَقُرْ | تَقُورَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | قَارَا | يَقُورَانِ | يَقُورَا | يَقُورَا | يَقُورَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | قَارَتَا | تَقُورَانِ | تَقُورَا | تَقُورَا | تَقُورَانِّ | ||
| هُمْ | قَارُوا | يَقُورُونَ | يَقُورُوا | يَقُورُوا | يَقُورُنَّ | ||
| هُنَّ | قُرْنَ | يَقُرْنَ | يَقُرْنَ | يَقُرْنَ | يَقُرْنَانِّ | ||
| أَنْتَ | قُرْتَ | تَقُورُ | قُرْ | تَقُورَ | تَقُرْ | تَقُورَنَّ | قُورَنَّ |
| أَنْتِ | قُرْتِ | تَقُورِينَ | قُورِي | تَقُورِي | تَقُورِي | تَقُورِنَّ | قُورِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | قُرْتُمَا | تَقُورَانِ | قُورَا | تَقُورَا | تَقُورَا | تَقُورَانِّ | قُورَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | قُرْتُمَا | تَقُورَانِ | قُورَا | تَقُورَا | تَقُورَا | تَقُورَانِّ | قُورَانِّ |
| أَنْتُمْ | قُرْتُم | تَقُورُونَ | قُورُوا | تَقُورُوا | تَقُورُوا | تَقُورُنَّ | قُورُنَّ |
| أَنْتُنَّ | قُرْتُنَّ | تَقُرْنَ | قُرْنَ | تَقُرْنَ | تَقُرْنَ | تَقُرْنَانِّ | قُرْنَانِّ |
| أَنَا | قُرْتُ | أَقُورُ | أَقُورَ | أَقُرْ | أَقُورَنَّ | ||
| نَحْنُ | قُرْنَا | نَقُورُ | نَقُورَ | نَقُرْ | نَقُورَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | قِيرَ | يُقَارُ | يُقَارَ | يُقَرْ | يُقَارَنَّ |
| هِيَ | قِيرَتْ | تُقَارُ | تُقَارَ | تُقَرْ | تُقَارَنَّ |
| هُمَا - مذكر | قِيرَا | يُقَارَانِ | يُقَارَا | يُقَارَا | يُقَارَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | قِيرَتَا | تُقَارَانِ | تُقَارَا | تُقَارَا | تُقَارَانِّ |
| هُمْ | قِيرُوا | يُقَارُونَ | يُقَارُوا | يُقَارُوا | يُقَارُنَّ |
| هُنَّ | قِرْنَ | يُقَرْنَ | يُقَرْنَ | يُقَرْنَ | يُقَرْنَانِّ |
| أَنْتَ | قِرْتَ | تُقَارُ | تُقَارَ | تُقَرْ | تُقَارَنَّ |
| أَنْتِ | قِرْتِ | تُقَارِينَ | تُقَارِي | تُقَارِي | تُقَارِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | قِرْتُمَا | تُقَارَانِ | تُقَارَا | تُقَارَا | تُقَارَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | قِرْتُمَا | تُقَارَانِ | تُقَارَا | تُقَارَا | تُقَارَانِّ |
| أَنْتُمْ | قِرْتُم | تُقَارُونَ | تُقَارُوا | تُقَارُوا | تُقَارُنَّ |
| أَنْتُنَّ | قِرْتُنَّ | تُقَرْنَ | تُقَرْنَ | تُقَرْنَ | تُقَرْنَانِّ |
| أَنَا | قِرْتُ | أُقَارُ | أُقَارَ | أُقَرْ | أُقَارَنَّ |
| نَحْنُ | قِرْنَا | نُقَارُ | نُقَارَ | نُقَرْ | نُقَارَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | وَقَرَ | يَقِرُ | يَقِرَ | يَقِرْ | يَقِرَنَّ | ||
| هِيَ | وَقَرَتْ | تَقِرُ | تَقِرَ | تَقِرْ | تَقِرَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | وَقَرَا | يَقِرَانِ | يَقِرَا | يَقِرَا | يَقِرَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | وَقَرَتَا | تَقِرَانِ | تَقِرَا | تَقِرَا | تَقِرَانِّ | ||
| هُمْ | وَقَرُوا | يَقِرُونَ | يَقِرُوا | يَقِرُوا | يَقِرُنَّ | ||
| هُنَّ | وَقَرْنَ | يَقِرْنَ | يَقِرْنَ | يَقِرْنَ | يَقِرْنَانِّ | ||
| أَنْتَ | وَقَرْتَ | تَقِرُ | قِرْ | تَقِرَ | تَقِرْ | تَقِرَنَّ | قِرَنَّ |
| أَنْتِ | وَقَرْتِ | تَقِرِينَ | قِرِي | تَقِرِي | تَقِرِي | تَقِرِنَّ | قِرِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | وَقَرْتُمَا | تَقِرَانِ | قِرَا | تَقِرَا | تَقِرَا | تَقِرَانِّ | قِرَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | وَقَرْتُمَا | تَقِرَانِ | قِرَا | تَقِرَا | تَقِرَا | تَقِرَانِّ | قِرَانِّ |
| أَنْتُمْ | وَقَرْتُم | تَقِرُونَ | قِرُوا | تَقِرُوا | تَقِرُوا | تَقِرُنَّ | قِرُنَّ |
| أَنْتُنَّ | وَقَرْتُنَّ | تَقِرْنَ | قِرْنَ | تَقِرْنَ | تَقِرْنَ | تَقِرْنَانِّ | قِرْنَانِّ |
| أَنَا | وَقَرْتُ | أَقِرُ | أَقِرَ | أَقِرْ | أَقِرَنَّ | ||
| نَحْنُ | وَقَرْنَا | نَقِرُ | نَقِرَ | نَقِرْ | نَقِرَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | وُقِرَ | يُوقَرُ | يُوقَرَ | يُوقَرْ | يُوقَرَنَّ |
| هِيَ | وُقِرَتْ | تُوقَرُ | تُوقَرَ | تُوقَرْ | تُوقَرَنَّ |
| هُمَا - مذكر | وُقِرَا | يُوقَرَانِ | يُوقَرَا | يُوقَرَا | يُوقَرَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | وُقِرَتَا | تُوقَرَانِ | تُوقَرَا | تُوقَرَا | تُوقَرَانِّ |
| هُمْ | وُقِرُوا | يُوقَرُونَ | يُوقَرُوا | يُوقَرُوا | يُوقَرُنَّ |
| هُنَّ | وُقِرْنَ | يُوقَرْنَ | يُوقَرْنَ | يُوقَرْنَ | يُوقَرْنَانِّ |
| أَنْتَ | وُقِرْتَ | تُوقَرُ | تُوقَرَ | تُوقَرْ | تُوقَرَنَّ |
| أَنْتِ | وُقِرْتِ | تُوقَرِينَ | تُوقَرِي | تُوقَرِي | تُوقَرِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | وُقِرْتُمَا | تُوقَرَانِ | تُوقَرَا | تُوقَرَا | تُوقَرَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | وُقِرْتُمَا | تُوقَرَانِ | تُوقَرَا | تُوقَرَا | تُوقَرَانِّ |
| أَنْتُمْ | وُقِرْتُم | تُوقَرُونَ | تُوقَرُوا | تُوقَرُوا | تُوقَرُنَّ |
| أَنْتُنَّ | وُقِرْتُنَّ | تُوقَرْنَ | تُوقَرْنَ | تُوقَرْنَ | تُوقَرْنَانِّ |
| أَنَا | وُقِرْتُ | أُوقَرُ | أُوقَرَ | أُوقَرْ | أُوقَرَنَّ |
| نَحْنُ | وُقِرْنَا | نُوقَرُ | نُوقَرَ | نُوقَرْ | نُوقَرَنَّ |