إضغط على الفعل في الأسفل لرؤية التصريف
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | زَبَى | يَزْبِي | يَزْبِيَ | يَزْبِ | يَزْبِيَنَّ | ||
| هِيَ | زَبَتْ | تَزْبِي | تَزْبِيَ | تَزْبِ | تَزْبِيَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | زَبَيَا | يَزْبِيَانِ | يَزْبِيَا | يَزْبِيَا | يَزْبِيَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | زَبَتَا | تَزْبِيَانِ | تَزْبِيَا | تَزْبِيَا | تَزْبِيَانِّ | ||
| هُمْ | زَبَوْا | يَزْبُونَ | يَزْبُوا | يَزْبُوا | يَزْبُنَّ | ||
| هُنَّ | زَبَيْنَ | يَزْبِينَ | يَزْبِينَ | يَزْبِينَ | يَزْبِينَانِّ | ||
| أَنْتَ | زَبَيْتَ | تَزْبِي | اِزْبِ | تَزْبِيَ | تَزْبِ | تَزْبِيَنَّ | اِزْبِيَنَّ |
| أَنْتِ | زَبَيْتِ | تَزْبِينَ | اِزْبِي | تَزْبِي | تَزْبِي | تَزْبِنَّ | اِزْبِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | زَبَيْتُمَا | تَزْبِيَانِ | اِزْبِيَا | تَزْبِيَا | تَزْبِيَا | تَزْبِيَانِّ | اِزْبِيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | زَبَيْتُمَا | تَزْبِيَانِ | اِزْبِيَا | تَزْبِيَا | تَزْبِيَا | تَزْبِيَانِّ | اِزْبِيَانِّ |
| أَنْتُمْ | زَبَيْتُم | تَزْبُونَ | اِزْبُوا | تَزْبُوا | تَزْبُوا | تَزْبُنَّ | اِزْبُنَّ |
| أَنْتُنَّ | زَبَيْتُنَّ | تَزْبِينَ | اِزْبِينَ | تَزْبِينَ | تَزْبِينَ | تَزْبِينَانِّ | اِزْبِينَانِّ |
| أَنَا | زَبَيْتُ | أَزْبِي | أَزْبِيَ | أَزْبِ | أَزْبِيَنَّ | ||
| نَحْنُ | زَبَيْنَا | نَزْبِي | نَزْبِيَ | نَزْبِ | نَزْبِيَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | زُبِيَ | يُزْبَى | يُزْبَى | يُزْبَ | يُزْبَيَنَّ |
| هِيَ | زُبِيَتْ | تُزْبَى | تُزْبَى | تُزْبَ | تُزْبَيَنَّ |
| هُمَا - مذكر | زُبِيَا | يُزْبَيَانِ | يُزْبَيَا | يُزْبَيَا | يُزْبَيَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | زُبِيَتَا | تُزْبَيَانِ | تُزْبَيَا | تُزْبَيَا | تُزْبَيَانِّ |
| هُمْ | زُبُوا | يُزْبَوْنَ | يُزْبَوْا | يُزْبَوْا | يُزْبُنَّ |
| هُنَّ | زُبِينَ | يُزْبَيْنَ | يُزْبَيْنَ | يُزْبَيْنَ | يُزْبَيْنَانِّ |
| أَنْتَ | زُبِيتَ | تُزْبَى | تُزْبَى | تُزْبَ | تُزْبَيَنَّ |
| أَنْتِ | زُبِيتِ | تُزْبَيْنَ | تُزْبَيْ | تُزْبَيْ | تُزْبَيِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | زُبِيتُمَا | تُزْبَيَانِ | تُزْبَيَا | تُزْبَيَا | تُزْبَيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | زُبِيتُمَا | تُزْبَيَانِ | تُزْبَيَا | تُزْبَيَا | تُزْبَيَانِّ |
| أَنْتُمْ | زُبِيتُم | تُزْبَوْنَ | تُزْبَوْا | تُزْبَوْا | تُزْبُنَّ |
| أَنْتُنَّ | زُبِيتُنَّ | تُزْبَيْنَ | تُزْبَيْنَ | تُزْبَيْنَ | تُزْبَيْنَانِّ |
| أَنَا | زُبِيتُ | أُزْبَى | أُزْبَى | أُزْبَ | أُزْبَيَنَّ |
| نَحْنُ | زُبِينَا | نُزْبَى | نُزْبَى | نُزْبَ | نُزْبَيَنَّ |