إضغط على الفعل في الأسفل لرؤية التصريف
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | عَبَّ | يَعُبُّ | يَعُبَّ | يَعْبُبْ | يَعُبَّنَّ | ||
| هِيَ | عَبَّتْ | تَعُبُّ | تَعُبَّ | تَعْبُبْ | تَعُبَّنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | عَبَّا | يَعُبَّانِ | يَعُبَّا | يَعُبَّا | يَعُبَّانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | عَبَّتَا | تَعُبَّانِ | تَعُبَّا | تَعُبَّا | تَعُبَّانِّ | ||
| هُمْ | عَبُّوا | يَعُبُّونَ | يَعُبُّوا | يَعُبُّوا | يَعُبُّنَّ | ||
| هُنَّ | عَبَبْنَ | يَعْبُبْنَ | يَعْبُبْنَ | يَعْبُبْنَ | يَعْبُبْنَانِّ | ||
| أَنْتَ | عَبَبْتَ | تَعُبُّ | اُعْبُبْ | تَعُبَّ | تَعْبُبْ | تَعُبَّنَّ | عُبَّنَّ |
| أَنْتِ | عَبَبْتِ | تَعُبِّينَ | عُبِّي | تَعُبِّي | تَعُبِّي | تَعُبِّنَّ | عُبِّنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | عَبَبْتُمَا | تَعُبَّانِ | عُبَّا | تَعُبَّا | تَعُبَّا | تَعُبَّانِّ | عُبَّانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | عَبَبْتُمَا | تَعُبَّانِ | عُبَّا | تَعُبَّا | تَعُبَّا | تَعُبَّانِّ | عُبَّانِّ |
| أَنْتُمْ | عَبَبْتُم | تَعُبُّونَ | عُبُّوا | تَعُبُّوا | تَعُبُّوا | تَعُبُّنَّ | عُبُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | عَبَبْتُنَّ | تَعْبُبْنَ | اُعْبُبْنَ | تَعْبُبْنَ | تَعْبُبْنَ | تَعْبُبْنَانِّ | اُعْبُبْنَانِّ |
| أَنَا | عَبَبْتُ | أَعُبُّ | أَعُبَّ | أَعْبُبْ | أَعُبَّنَّ | ||
| نَحْنُ | عَبَبْنَا | نَعُبُّ | نَعُبَّ | نَعْبُبْ | نَعُبَّنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | عُبَّ | يُعَبُّ | يُعَبَّ | يُعْبَبْ | يُعَبَّنَّ |
| هِيَ | عُبَّتْ | تُعَبُّ | تُعَبَّ | تُعْبَبْ | تُعَبَّنَّ |
| هُمَا - مذكر | عُبَّا | يُعَبَّانِ | يُعَبَّا | يُعَبَّا | يُعَبَّانِّ |
| هُمَا - مؤنث | عُبَّتَا | تُعَبَّانِ | تُعَبَّا | تُعَبَّا | تُعَبَّانِّ |
| هُمْ | عُبُّوا | يُعَبُّونَ | يُعَبُّوا | يُعَبُّوا | يُعَبُّنَّ |
| هُنَّ | عُبِبْنَ | يُعْبَبْنَ | يُعْبَبْنَ | يُعْبَبْنَ | يُعْبَبْنَانِّ |
| أَنْتَ | عُبِبْتَ | تُعَبُّ | تُعَبَّ | تُعْبَبْ | تُعَبَّنَّ |
| أَنْتِ | عُبِبْتِ | تُعَبِّينَ | تُعَبِّي | تُعَبِّي | تُعَبِّنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | عُبِبْتُمَا | تُعَبَّانِ | تُعَبَّا | تُعَبَّا | تُعَبَّانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | عُبِبْتُمَا | تُعَبَّانِ | تُعَبَّا | تُعَبَّا | تُعَبَّانِّ |
| أَنْتُمْ | عُبِبْتُم | تُعَبُّونَ | تُعَبُّوا | تُعَبُّوا | تُعَبُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | عُبِبْتُنَّ | تُعْبَبْنَ | تُعْبَبْنَ | تُعْبَبْنَ | تُعْبَبْنَانِّ |
| أَنَا | عُبِبْتُ | أُعَبُّ | أُعَبَّ | أُعْبَبْ | أُعَبَّنَّ |
| نَحْنُ | عُبِبْنَا | نُعَبُّ | نُعَبَّ | نُعْبَبْ | نُعَبَّنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | عَابَ | يَعِيبُ | يَعِيبَ | يَعِبْ | يَعِيبَنَّ | ||
| هِيَ | عَابَتْ | تَعِيبُ | تَعِيبَ | تَعِبْ | تَعِيبَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | عَابَا | يَعِيبَانِ | يَعِيبَا | يَعِيبَا | يَعِيبَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | عَابَتَا | تَعِيبَانِ | تَعِيبَا | تَعِيبَا | تَعِيبَانِّ | ||
| هُمْ | عَابُوا | يَعِيبُونَ | يَعِيبُوا | يَعِيبُوا | يَعِيبُنَّ | ||
| هُنَّ | عِبْنَ | يَعِبْنَ | يَعِبْنَ | يَعِبْنَ | يَعِبْنَانِّ | ||
| أَنْتَ | عِبْتَ | تَعِيبُ | عِبْ | تَعِيبَ | تَعِبْ | تَعِيبَنَّ | عِيبَنَّ |
| أَنْتِ | عِبْتِ | تَعِيبِينَ | عِيبِي | تَعِيبِي | تَعِيبِي | تَعِيبِنَّ | عِيبِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | عِبْتُمَا | تَعِيبَانِ | عِيبَا | تَعِيبَا | تَعِيبَا | تَعِيبَانِّ | عِيبَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | عِبْتُمَا | تَعِيبَانِ | عِيبَا | تَعِيبَا | تَعِيبَا | تَعِيبَانِّ | عِيبَانِّ |
| أَنْتُمْ | عِبْتُم | تَعِيبُونَ | عِيبُوا | تَعِيبُوا | تَعِيبُوا | تَعِيبُنَّ | عِيبُنَّ |
| أَنْتُنَّ | عِبْتُنَّ | تَعِبْنَ | عِبْنَ | تَعِبْنَ | تَعِبْنَ | تَعِبْنَانِّ | عِبْنَانِّ |
| أَنَا | عِبْتُ | أَعِيبُ | أَعِيبَ | أَعِبْ | أَعِيبَنَّ | ||
| نَحْنُ | عِبْنَا | نَعِيبُ | نَعِيبَ | نَعِبْ | نَعِيبَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | عِيبَ | يُعَابُ | يُعَابَ | يُعَبْ | يُعَابَنَّ |
| هِيَ | عِيبَتْ | تُعَابُ | تُعَابَ | تُعَبْ | تُعَابَنَّ |
| هُمَا - مذكر | عِيبَا | يُعَابَانِ | يُعَابَا | يُعَابَا | يُعَابَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | عِيبَتَا | تُعَابَانِ | تُعَابَا | تُعَابَا | تُعَابَانِّ |
| هُمْ | عِيبُوا | يُعَابُونَ | يُعَابُوا | يُعَابُوا | يُعَابُنَّ |
| هُنَّ | عُبْنَ | يُعَبْنَ | يُعَبْنَ | يُعَبْنَ | يُعَبْنَانِّ |
| أَنْتَ | عُبْتَ | تُعَابُ | تُعَابَ | تُعَبْ | تُعَابَنَّ |
| أَنْتِ | عُبْتِ | تُعَابِينَ | تُعَابِي | تُعَابِي | تُعَابِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | عُبْتُمَا | تُعَابَانِ | تُعَابَا | تُعَابَا | تُعَابَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | عُبْتُمَا | تُعَابَانِ | تُعَابَا | تُعَابَا | تُعَابَانِّ |
| أَنْتُمْ | عُبْتُم | تُعَابُونَ | تُعَابُوا | تُعَابُوا | تُعَابُنَّ |
| أَنْتُنَّ | عُبْتُنَّ | تُعَبْنَ | تُعَبْنَ | تُعَبْنَ | تُعَبْنَانِّ |
| أَنَا | عُبْتُ | أُعَابُ | أُعَابَ | أُعَبْ | أُعَابَنَّ |
| نَحْنُ | عُبْنَا | نُعَابُ | نُعَابَ | نُعَبْ | نُعَابَنَّ |