إضغط على الفعل في الأسفل لرؤية التصريف
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | فَشَّ | يَفُشُّ | يَفُشَّ | يَفْشُشْ | يَفُشَّنَّ | ||
| هِيَ | فَشَّتْ | تَفُشُّ | تَفُشَّ | تَفْشُشْ | تَفُشَّنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | فَشَّا | يَفُشَّانِ | يَفُشَّا | يَفُشَّا | يَفُشَّانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | فَشَّتَا | تَفُشَّانِ | تَفُشَّا | تَفُشَّا | تَفُشَّانِّ | ||
| هُمْ | فَشُّوا | يَفُشُّونَ | يَفُشُّوا | يَفُشُّوا | يَفُشُّنَّ | ||
| هُنَّ | فَشَشْنَ | يَفْشُشْنَ | يَفْشُشْنَ | يَفْشُشْنَ | يَفْشُشْنَانِّ | ||
| أَنْتَ | فَشَشْتَ | تَفُشُّ | اُفْشُشْ | تَفُشَّ | تَفْشُشْ | تَفُشَّنَّ | فُشَّنَّ |
| أَنْتِ | فَشَشْتِ | تَفُشِّينَ | فُشِّي | تَفُشِّي | تَفُشِّي | تَفُشِّنَّ | فُشِّنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | فَشَشْتُمَا | تَفُشَّانِ | فُشَّا | تَفُشَّا | تَفُشَّا | تَفُشَّانِّ | فُشَّانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | فَشَشْتُمَا | تَفُشَّانِ | فُشَّا | تَفُشَّا | تَفُشَّا | تَفُشَّانِّ | فُشَّانِّ |
| أَنْتُمْ | فَشَشْتُم | تَفُشُّونَ | فُشُّوا | تَفُشُّوا | تَفُشُّوا | تَفُشُّنَّ | فُشُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | فَشَشْتُنَّ | تَفْشُشْنَ | اُفْشُشْنَ | تَفْشُشْنَ | تَفْشُشْنَ | تَفْشُشْنَانِّ | اُفْشُشْنَانِّ |
| أَنَا | فَشَشْتُ | أَفُشُّ | أَفُشَّ | أَفْشُشْ | أَفُشَّنَّ | ||
| نَحْنُ | فَشَشْنَا | نَفُشُّ | نَفُشَّ | نَفْشُشْ | نَفُشَّنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | فُشَّ | يُفَشُّ | يُفَشَّ | يُفْشَشْ | يُفَشَّنَّ |
| هِيَ | فُشَّتْ | تُفَشُّ | تُفَشَّ | تُفْشَشْ | تُفَشَّنَّ |
| هُمَا - مذكر | فُشَّا | يُفَشَّانِ | يُفَشَّا | يُفَشَّا | يُفَشَّانِّ |
| هُمَا - مؤنث | فُشَّتَا | تُفَشَّانِ | تُفَشَّا | تُفَشَّا | تُفَشَّانِّ |
| هُمْ | فُشُّوا | يُفَشُّونَ | يُفَشُّوا | يُفَشُّوا | يُفَشُّنَّ |
| هُنَّ | فُشِشْنَ | يُفْشَشْنَ | يُفْشَشْنَ | يُفْشَشْنَ | يُفْشَشْنَانِّ |
| أَنْتَ | فُشِشْتَ | تُفَشُّ | تُفَشَّ | تُفْشَشْ | تُفَشَّنَّ |
| أَنْتِ | فُشِشْتِ | تُفَشِّينَ | تُفَشِّي | تُفَشِّي | تُفَشِّنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | فُشِشْتُمَا | تُفَشَّانِ | تُفَشَّا | تُفَشَّا | تُفَشَّانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | فُشِشْتُمَا | تُفَشَّانِ | تُفَشَّا | تُفَشَّا | تُفَشَّانِّ |
| أَنْتُمْ | فُشِشْتُم | تُفَشُّونَ | تُفَشُّوا | تُفَشُّوا | تُفَشُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | فُشِشْتُنَّ | تُفْشَشْنَ | تُفْشَشْنَ | تُفْشَشْنَ | تُفْشَشْنَانِّ |
| أَنَا | فُشِشْتُ | أُفَشُّ | أُفَشَّ | أُفْشَشْ | أُفَشَّنَّ |
| نَحْنُ | فُشِشْنَا | نُفَشُّ | نُفَشَّ | نُفْشَشْ | نُفَشَّنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | فَاشَ | يَفِيشُ | يَفِيشَ | يَفِشْ | يَفِيشَنَّ | ||
| هِيَ | فَاشَتْ | تَفِيشُ | تَفِيشَ | تَفِشْ | تَفِيشَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | فَاشَا | يَفِيشَانِ | يَفِيشَا | يَفِيشَا | يَفِيشَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | فَاشَتَا | تَفِيشَانِ | تَفِيشَا | تَفِيشَا | تَفِيشَانِّ | ||
| هُمْ | فَاشُوا | يَفِيشُونَ | يَفِيشُوا | يَفِيشُوا | يَفِيشُنَّ | ||
| هُنَّ | فِشْنَ | يَفِشْنَ | يَفِشْنَ | يَفِشْنَ | يَفِشْنَانِّ | ||
| أَنْتَ | فِشْتَ | تَفِيشُ | فِشْ | تَفِيشَ | تَفِشْ | تَفِيشَنَّ | فِيشَنَّ |
| أَنْتِ | فِشْتِ | تَفِيشِينَ | فِيشِي | تَفِيشِي | تَفِيشِي | تَفِيشِنَّ | فِيشِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | فِشْتُمَا | تَفِيشَانِ | فِيشَا | تَفِيشَا | تَفِيشَا | تَفِيشَانِّ | فِيشَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | فِشْتُمَا | تَفِيشَانِ | فِيشَا | تَفِيشَا | تَفِيشَا | تَفِيشَانِّ | فِيشَانِّ |
| أَنْتُمْ | فِشْتُم | تَفِيشُونَ | فِيشُوا | تَفِيشُوا | تَفِيشُوا | تَفِيشُنَّ | فِيشُنَّ |
| أَنْتُنَّ | فِشْتُنَّ | تَفِشْنَ | فِشْنَ | تَفِشْنَ | تَفِشْنَ | تَفِشْنَانِّ | فِشْنَانِّ |
| أَنَا | فِشْتُ | أَفِيشُ | أَفِيشَ | أَفِشْ | أَفِيشَنَّ | ||
| نَحْنُ | فِشْنَا | نَفِيشُ | نَفِيشَ | نَفِشْ | نَفِيشَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | فِيشَ | يُفَاشُ | يُفَاشَ | يُفَشْ | يُفَاشَنَّ |
| هِيَ | فِيشَتْ | تُفَاشُ | تُفَاشَ | تُفَشْ | تُفَاشَنَّ |
| هُمَا - مذكر | فِيشَا | يُفَاشَانِ | يُفَاشَا | يُفَاشَا | يُفَاشَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | فِيشَتَا | تُفَاشَانِ | تُفَاشَا | تُفَاشَا | تُفَاشَانِّ |
| هُمْ | فِيشُوا | يُفَاشُونَ | يُفَاشُوا | يُفَاشُوا | يُفَاشُنَّ |
| هُنَّ | فُشْنَ | يُفَشْنَ | يُفَشْنَ | يُفَشْنَ | يُفَشْنَانِّ |
| أَنْتَ | فُشْتَ | تُفَاشُ | تُفَاشَ | تُفَشْ | تُفَاشَنَّ |
| أَنْتِ | فُشْتِ | تُفَاشِينَ | تُفَاشِي | تُفَاشِي | تُفَاشِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | فُشْتُمَا | تُفَاشَانِ | تُفَاشَا | تُفَاشَا | تُفَاشَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | فُشْتُمَا | تُفَاشَانِ | تُفَاشَا | تُفَاشَا | تُفَاشَانِّ |
| أَنْتُمْ | فُشْتُم | تُفَاشُونَ | تُفَاشُوا | تُفَاشُوا | تُفَاشُنَّ |
| أَنْتُنَّ | فُشْتُنَّ | تُفَشْنَ | تُفَشْنَ | تُفَشْنَ | تُفَشْنَانِّ |
| أَنَا | فُشْتُ | أُفَاشُ | أُفَاشَ | أُفَشْ | أُفَاشَنَّ |
| نَحْنُ | فُشْنَا | نُفَاشُ | نُفَاشَ | نُفَشْ | نُفَاشَنَّ |