إضغط على الفعل في الأسفل لرؤية التصريف
| الضمير | الماضي | المضارع | الأمر | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد | الأمر - نون التوكيد |
| هُوَ | شَكَّى | يُشَكِّي | يُشَكِّيَ | يُشَكِّ | يُشَكِّيَنَّ | ||
| هِيَ | شَكَّيَتْ | تُشَكِّي | تُشَكِّيَ | تُشَكِّ | تُشَكِّيَنَّ | ||
| هُمَا - مذكر | شَكَّيَا | يُشَكِّيَانِ | يُشَكِّيَا | يُشَكِّيَا | يُشَكِّيَانِّ | ||
| هُمَا - مؤنث | شَكَّيَتَا | تُشَكِّيَانِ | تُشَكِّيَا | تُشَكِّيَا | تُشَكِّيَانِّ | ||
| هُمْ | شَكَّوْا | يُشَكُّونَ | يُشَكُّوا | يُشَكُّوا | يُشَكُّنَّ | ||
| هُنَّ | شَكَّيْنَ | يُشَكِّينَ | يُشَكِّينَ | يُشَكِّينَ | يُشَكِّينَانِّ | ||
| أَنْتَ | شَكَّيْتَ | تُشَكِّي | شَكِّ | تُشَكِّيَ | تُشَكِّ | تُشَكِّيَنَّ | شَكِّيَنَّ |
| أَنْتِ | شَكَّيْتِ | تُشَكِّينَ | شَكِّي | تُشَكِّي | تُشَكِّي | تُشَكِّنَّ | شَكِّنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | شَكَّيْتُمَا | تُشَكِّيَانِ | شَكِّيَا | تُشَكِّيَا | تُشَكِّيَا | تُشَكِّيَانِّ | شَكِّيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | شَكَّيْتُمَا | تُشَكِّيَانِ | شَكِّيَا | تُشَكِّيَا | تُشَكِّيَا | تُشَكِّيَانِّ | شَكِّيَانِّ |
| أَنْتُمْ | شَكَّيْتُم | تُشَكُّونَ | شَكُّوا | تُشَكُّوا | تُشَكُّوا | تُشَكُّنَّ | شَكُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | شَكَّيْتُنَّ | تُشَكِّينَ | شَكِّينَ | تُشَكِّينَ | تُشَكِّينَ | تُشَكِّينَانِّ | شَكِّينَانِّ |
| أَنَا | شَكَّيْتُ | أُشَكِّي | أُشَكِّيَ | أُشَكِّ | أُشَكِّيَنَّ | ||
| نَحْنُ | شَكَّيْنَا | نُشَكِّي | نُشَكِّيَ | نُشَكِّ | نُشَكِّيَنَّ |
| الضمير | الماضي | المضارع | المضارع - المنصوب | المضارع - المجزوم | المضارع - نون التوكيد |
| هُوَ | شُكِّيَ | يُشَكَّى | يُشَكَّى | يُشَكَّ | يُشَكَّيَنَّ |
| هِيَ | شُكِّيَتْ | تُشَكَّى | تُشَكَّى | تُشَكَّ | تُشَكَّيَنَّ |
| هُمَا - مذكر | شُكِّيَا | يُشَكَّيَانِ | يُشَكَّيَا | يُشَكَّيَا | يُشَكَّيَانِّ |
| هُمَا - مؤنث | شُكِّيَتَا | تُشَكَّيَانِ | تُشَكَّيَا | تُشَكَّيَا | تُشَكَّيَانِّ |
| هُمْ | شُكُّوا | يُشَكَّوْنَ | يُشَكَّوْا | يُشَكَّوْا | يُشَكُّنَّ |
| هُنَّ | شُكِّينَ | يُشَكَّيْنَ | يُشَكَّيْنَ | يُشَكَّيْنَ | يُشَكَّيْنَانِّ |
| أَنْتَ | شُكِّيتَ | تُشَكَّى | تُشَكَّى | تُشَكَّ | تُشَكَّيَنَّ |
| أَنْتِ | شُكِّيتِ | تُشَكَّيْنَ | تُشَكَّيْ | تُشَكَّيْ | تُشَكَّيِنَّ |
| أَنْتُمَا - مذكر | شُكِّيتُمَا | تُشَكَّيَانِ | تُشَكَّيَا | تُشَكَّيَا | تُشَكَّيَانِّ |
| أَنْتُمَا - مؤنث | شُكِّيتُمَا | تُشَكَّيَانِ | تُشَكَّيَا | تُشَكَّيَا | تُشَكَّيَانِّ |
| أَنْتُمْ | شُكِّيتُم | تُشَكَّوْنَ | تُشَكَّوْا | تُشَكَّوْا | تُشَكُّنَّ |
| أَنْتُنَّ | شُكِّيتُنَّ | تُشَكَّيْنَ | تُشَكَّيْنَ | تُشَكَّيْنَ | تُشَكَّيْنَانِّ |
| أَنَا | شُكِّيتُ | أُشَكَّى | أُشَكَّى | أُشَكَّ | أُشَكَّيَنَّ |
| نَحْنُ | شُكِّينَا | نُشَكَّى | نُشَكَّى | نُشَكَّ | نُشَكَّيَنَّ |